d
geboren; terwijl van bijna elf millioen hetzij de vader, hetzij de
moeder vreemdeling van geboorte was. Van de zeven Amerikanen was er
dus een van geboorte vreemdeling; en bijna een van de drie was althans
deels van vreemde afkomst. Geen ander land telt zoo vele vreemden in
zijn gebied.
Van de ongeveer tien millioen menschen, die uit verschillende
wereldstreken naar Amerika zijn verhuisd, zijn bijna zes millioen
van de Britsche eilanden en van Britsch Amerika afkomstig; en ruim
twee-en-een-half millioen van Duitschland, met inbegrip van Pruisen
en Oostenrijk, doch zonder Polen en Hongarije. Van de niet-europeesche
staten heeft China het grootste getal geleverd; dan volgen West-Indie
en Mexiko. Maar de bijdragen van landverhuizers uit Azie, Afrika,
Australie en Amerika (met uitzondering van Engelschen) beloopen nog
niet een per dozijn. De republiek is dus hoofdzakelijk bevolkt door
personen, uit Engeland en Duitschland afkomstig.
Zal nu deze toevloed van engelsche en duitsche kolonisten ook in het
vervolg, op dezelfde groote schaal, blijven voortduren? Niemand die
het gelooft. Daar zijn vele teekenen, meer of minder duidelijk en
openbaar, die recht geven tot de uitspraak, dat deze landverhuizing
haar toppunt reeds heeft bereikt en verder voortdurend af zal nemen.
Gedurende veertig jaren (1820-'60) klom het cijfer der emigranten
uit engelsche havens met ieder tiental jaren. In het eerste tiental
bedroeg dit cijfer honderd-twee-en-vijftig-duizend; in het tweede
tiental steeg het tot omstreeks zeshonderd-duizend; in het derde tot
een millioen-zevenhonderdduizend; in het vierde tot twee-en-een-half
millioen. Dan volgt een stilstand. Gedurende twee jaar daalde het
cijfer, niet alleen in evenredigheid tot de vroegere vermeerdering,
maar ook wat het werkelijk aantal personen betrof. Toen de oorlog
uitbrak, en zoo lang die duurde, werden een aantal Ieren, door
het vooruitzicht van hooge soldij en goed voedsel, verlokt om
naar Amerika te gaan. Maar zelfs toen werden de vroegere cijfers
van emigranten nooit meer bereikt. De bronnen, waaruit de stroom
ontsprong, begonnen op te drogen. Door de engelsche regeering werd
en wordt nog niets gedaan, om de verhuizing des volks naar Amerika
tegen te gaan: het recht om zijn eigen woonplaats te kiezen, wordt
als een onschendbaar recht des menschen beschouwd. Integendeel zijn,
zoowel door de regeering als door particulieren, allerlei maatregelen
genomen om de landverhuizing te bevord
|