e zaken
maken. Door de Vereenigde-Staten verspreid, zoo als loontrekkende
arbeiders zich altijd verspreiden, zouden vijftig millioen Mongolen
eene beslissende meerderheid hebben bij alle verkiezingen, van Oregon
tot de Golf van Mexiko.
Wie kan de verzekering geven, dat zij nooit komen zullen? Wie kan
berekenen wat menschen, door gebrek gedreven, durven ondernemen? Honger
heeft zich een weg gebaand door steenen muren en onstuimige zeeen
getrotseerd. Misgewas onder de aardappelen heeft een derde deel der
bevolking van Ierland naar Amerika doen verhuizen, hoewel een iersche
kern vooral niet minder aan zijn geboortegrond gehecht is dan een
mongoolsche boer. Wie is met de toekomst van de theeplant bekend? Wij
hebben de ziekte in de druiven en de aardappelenziekte. Stel
voor een oogenblik dat ook de theeplant op dergelijke wijze werd
aangetast. Indien zulk een ramp van China een tweede Ierland maakte,
zou het volk wel genoodzaakt zijn, bij millioenen te verhuizen. Als
slechts een zevende deel der chineesche bevolking naar Amerika
verhuisde, zouden zij de verkiezingen geheel beheerschen, en dank
zij der wijze en voorzienige republikeinsche constitutie, onbeperkte
gebieders van het land worden, waar dan de europeesche beschaving
plaats zou moeten maken voor de aziatische barbaarschheid.
XXIX.
Vooruitgang der blanken.--De tegenwoordige toestand.
Tegenover het gansch niet hersenschimmige gevaar eener groote
volksverhuizing uit China, waardoor de europeesche beschaving misschien
zou kunnen ondergaan en door de aziatische barbaarschheid verdrongen
worden, mogen de blanken in Amerika, tot welke partij of richting zij
ook behooren, zich wel ernstig rekenschap geven van den tegenwoordigen
toestand met zijne eischen en behoeften, zijne beloften en gevaren.
De vooruitgang der blanken in Amerika was tot dusver zoo snel
en zoo onophoudelijk, dat zorgeloosheid omtrent de toekomst niet
onverklaarbaar is: bij een terugblik op hetgeen bereids is verricht,
kunnen de Amerikanen lichtelijk zich inbeelden dat het werk is
volbracht, dat het voortdurend bezit van het land voor hen verzekerd
is. Toen Hancock en zijne vrienden de onafhankelijkheidsverklaring
onderteekenden, waren dertien kolonien door haar afgevaardigden op het
Congres te Philadelphia vertegenwoordigd; dertien kolonien, die te
zamen eene oppervlakte besloegen van nog geen vijfhonderd-duizend
vierkante mijlen en eene bevolking telden van omstreeks
twee-en-een-half millio
|