s te vestigen en hun arbeid bevorderlijk te maken
aan de algemeene welvaart; maar zij komen krachtens een contract met
hoofdlieden, die bijna volstrekte macht over hen hebben. In nog erger
mate geldt dit van de chineesche vrouwen. Nauwelijks een merkbaar deel
van haar wijden zich aan eerlijken arbeid: zij worden aangebracht
met schandelijke bedoelingen, tot oneer voor de gemeente waar zij
zich vestigen, en tot groot gevaar voor de zedelijkheid van de jeugd
dier plaatsen. Kunnen deze kwade praktijken langs wettelijken weg
worden gekeerd, dan zal het, niet alleen mij een plicht, maar ook
een genoegen zijn, elke wettelijke regeling toe te passen, die de
bereiking van een zoo gewenscht doel kan bevorderen."
In californische ooren klinken zulke woorden al zeer flauw en
zwak. "Als ge nu deze boodschap met de werkelijkheid vergelijkt,
gaat de senator voort, verdienen zulke frazen dan wel een anderen
naam dan geleuter? Hier, in Sacramento, maken wij ons geene illusien
over dezen toevloed van aziatisch gepeupel. In Californie hebben de
chineesche mandarijnen eene strafkolonie gevonden, waarheen zij nu,
dank zij onzer schraapzucht en dwaasheid, het schuim der maatschappij,
hun vagebonden, misdadigers enz. heenzenden. Zoo komen zij van over
de zee, bij duizenden, of liever bij tienduizenden; en toch zijn die
duizenden en tienduizenden nog slechts de voorhoede van een groot
leger. Millioenen kunnen verschijnen, waar tot dusver duizenden zijn
verschenen, en tientallen van millioenen kunnen komen van waar de
tienduizenden kwamen".
Is dit alleen een droom der verhitte verbeelding, die reeds
tallooze drommen van Aziaten door de Gouden-Poort meent te zien
binnenstroomen? In voorhistorische tijden werd Amerika uit Azie
bevolkt: waarom zou zoo iets niet op nieuw kunnen geschieden? De
noodige menschenmassa is er aan gindsche kust. De zee ligt open voor
hunne schepen. De overtocht levert winst op.
"Wij zijn iets meer dan dertig millioen blanken sterk, gaat de senator
voort; daar ginds leven ruim drie-honderd-zestig-millioen gelen. Als
zij vijftig millioen naar Amerika overzenden, heeft dit voor hen
zoo goed als niets te beteekenen; maar dat geschenk zou voor ons de
dood zijn."
De senator heeft gelijk. Ook na den uittocht van vijftig millioen
menschen, zouden de Vijf Provincien nog even dicht bevolkt zijn
als Ierland was voor den hongersnood. Als de regeering van Peking
schepen huurde en die vijftig millioen overvoerde, zou zij goed
|