istenmensch gemakkelijk
zes dollars per dag verdienen. Nu kan hij er ter nauwernood twee
krijgen: dat is een verlies van vier dollars, enkel door de schuld
van die varkensstaarten! Sommige patroons zijn niets beter dan die
smeerlappen; zij zeggen dat zij een blanke niets meer dan het dubbel
willen geven van wat zoo'n gele aap krijgt. Goede hemel! Alsof een
Christenmensch van twee maatjes rijst kan leven, omdat zoo'n heidensche
Chinees gebrek wil lijden met een!
--Ge meent dus dat die daling in de loonen de schuld is van de
Chineezen?
--Van wie anders, kapitein? Wel, voor de komst van die beesten, kon
mijne vrouw met wasschen en strijken nog genoeg verdienen, om van
tijd tot tijd eens een slokje te kunnen nemen; maar nu stelen die
schurken het brood zoowel van de vrouwen als van de mannen. Als ik
niet bang was om mijn handen vuil te maken, dan zou ik ze graag hier
eens kopje onder dompelen in de baai,--juist hier, bij Hunter's Point.
--Ge zijt dus niet van de leer, dat men moet leven en laten leven,
niet waar, Pat?
--Laten leven! Maar, kapitein, hij is een heidensche Chinees, een
echte heidensche Chinees! Wat heeft zulk volk hier te maken? Is er
in China geene ruimte genoeg voor hem?
--Maar, Pat, benje dan zelf niet overgekomen van Cork's County?
--Dat is waar, kapitein; maar het land komt ons wettig toe. Wij hebben
het veroverd op de Indianen en Mexikanen. Laat de Chineezen eens
probeeren, het op ons te veroveren. Ha! of ik verlang naar den dag,
dat zij de wapens tegen ons zouden opvatten ... och! die heidensche
Chineezen!"
John weigert geen enkel soort van werk. Hij maakt uw eten klaar, en
werkt in uw steengroeven; hij wiegt uw kind en verzorgt uw koeien;
hij snoeit uw boomen en smelt uw erts. Als hij zijne keus volgen kan,
verricht hij het liefst huiselijken arbeid; maar hij is geschikt
voor alles, en als hij eens iets door anderen heeft zien doen, kan
hij het zelf vrij goed nadoen.
Ho-Ling kwam met den trein in San-Jose: de eerste Chinees, die ooit
in die voormalige vrijstad was gezien. Hij huurde een klein huisje en
hing een uithangbord boven de deur: "Ho-Ling wascht en strijkt voor
de lui." Waarschijnlijk was er veel ongewasschen goed in voorraad
te San-Jose: hoe het zij, Ho-Ling was weldra dag en nacht bezig. Hij
ontbood Chou-Ping; maar nu konden de twee bleeke-maansgezichten, in hun
klein vertrek scharrelende, ter nauwernood hun werk af. Ho-Ling begon
geld over te leggen. Toen hij drie maanden
|