FREE BOOKS

Author's List




PREV.   NEXT  
|<   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43  
44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   >>   >|  
"Tristi fummo Nell' aere dolce, che dal sol s'allegra." Ik wist dat de Kerk _acidia_ veroordeelde, maar het gansche denkbeeld leek mij volkomen fantastisch, juist de soort van zonde, verbeeldde ik mij, om uit te vinden voor een priester die niets van het werkelijke leven afwist. Ook kon ik niet begrijpen hoe Dante die zegt dat "smart ons herhuwt met God", zoo hard kon geweest zijn voor hen die op den weemoed verliefd waren, indien er werkelijk zulke wezens bestonden. Ik vermoedde niet dat dit eenmaal voor mij een der grootste verzoekingen van mijn leven zou worden. Terwijl ik in de gevangenis te Wandsworth was, haakte ik naar den dood. Het was mijn eenige begeerte. Toen ik na twee maanden hospitaal hierheen overgebracht werd en ik bevond dat mijn lichamelijke gezondheid gaandeweg verbeterde, kwam ik tot de heftigste verwoedheid. Ik besloot zelfmoord te plegen op den eigen dag waarop ik de gevangenis verlaten zou. Mettertijd ging die booze stemming over, en ik vatte het plan op om te leven, maar om neerslachtigheid te dragen zooals een koning zijn purper draagt: nooit zou ik weer glimlachen, ieder huis waar ik binnentrad, zou ik maken tot een huis van rouw, ik zou mijn vrienden in loome droefenis met mij doen wandelen, ik zou hun leeren dat droefgeestigheid het ware geheim des levens is, ik wilde hen verlammen met de smart van een ander, ik wilde hun leven verderven met mijn eigen leed. Nu ben ik volkomen anders gestemd. Ik zie in dat het zoowel ondankbaar als onvriendelijk van mij zou zijn een zoo lang gezicht te trekken, dat wanneer mijn vrienden mij kwamen bezoeken, zij een nog langer gezicht moesten zetten om hun medegevoel te toonen; of om, als ik hen te gast wilde hebben, hen uit te noodigen in stilzwijgen aan te zitten bij bittere kruiden en gerechten van een begrafenismaal. Ik moet leeren opgewekt te zijn en gelukkig. De laatste twee gelegenheden dat het mij vergund was mijn vrienden hier bij mij te zien, deed ik mijn best zoo opgewekt mogelijk te zijn en mijne opgewektheid te toonen om hun een kleine vergoeding te geven voor de moeite die zij namen om heel uit de stad mij te komen bezoeken. Ik weet wel, het is slechts een geringe vergoeding, maar die, daar ben ik zeker van, hun meest genoegen doet. Zaterdag voor acht dagen had ik Robbie hier een uur lang bij mij en ik deed mijn best zoo vol mogelijk uiting te geven aan het genot dat ik werkelijk in ons samenzijn gndervond. En dat ik in de beschouwingen e
PREV.   NEXT  
|<   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43  
44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   >>   >|  



Top keywords:

vrienden

 

vergoeding

 

gezicht

 

mogelijk

 
bezoeken
 

werkelijk

 

gevangenis

 
volkomen
 

opgewekt

 
toonen

leeren

 

moesten

 
zetten
 

medegevoel

 

kwamen

 
trekken
 

wanneer

 
langer
 

zoowel

 

droefgeestigheid


geheim

 

wandelen

 

droefenis

 
levens
 

verlammen

 

gestemd

 

ondankbaar

 

anders

 

verderven

 

onvriendelijk


laatste

 

genoegen

 

Zaterdag

 

slechts

 

geringe

 

gndervond

 
beschouwingen
 
samenzijn
 
Robbie
 

uiting


gerechten
 

begrafenismaal

 

gelukkig

 

kruiden

 

bittere

 

hebben

 

noodigen

 

stilzwijgen

 

zitten

 

moeite