FREE BOOKS

Author's List




PREV.   NEXT  
|<   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111   112   113   114  
>>  
verstand, zij is goed als een engel, en haar hart is nog even zuiver als toen gij haar leerdet lezen." "Hemel, wat zegt gij daar altemaal?" stamelde Bavo, door den twijfel aangegrepen. "En zij is getrouwd?" "En zij heeft nooit toegelaten, mijnheer, dat een man haar zonder eerbied bezage, en zij is niet getrouwd." "Maar verklaar u, gij doet mij vergaan van ongeduld. Zeg mij, ik smeek u, welk was dan het lot van het arme Lieveken gedurende die acht lange jaren?" "Welaan, ik zal mijn verdriet bedwingen," zeide bazin Wildenslag, het hoofd oprichtende. "Om mijn edel kind, mijne goede Godelieve, te verdedigen, zal ik moed en sterkte vinden. Luister, mijnheer, gij zult vernemen wat ons en haar lot was sedert gij ons buiten de stadspoort een treurig vaarwel zeidet. Wij gingen naar Wazemmes, bij Rijssel, en vonden er veel en goed werk. Dewijl ik in mijne pogingen om Godelieve op eenen winkel van kleedermaaksters aanvaard te zien, niet kon gelukken, deed haar vader haar naar de fabriek gaan. Het arme kind kon het daar niet gewend worden en viel ziek van verdriet. Het duurde lang eer zij weder eenige krachten terugvond; dan, om toch iets te winnen, begon zij in ons huis eene kleine school te houden, om den kinderen onzer Vlaamsche geburen te leeren lezen." "En onze brieven, waarom liet gij die zonder antwoord?" "Uwe brieven? Wij hebben er slechts eenen ontvangen, en Godelieve heeft er op geantwoord." "Wij schreven er nog drie andere." "Daarvan weet ik niets, mijnheer." "Uw man ontving ze op de fabriek. Heeft hij ze misschien achtergehouden of vernietigd?" "Het is wel mogelijk, mijnheer; hij meende, dat het voor Godelieve beter was geene betrekking meer te hebben met menschen, die te verre boven onzen stand waren; want wij wisten door eenen kameraad van Gent, dat gij klerk geworden waart bij M. Raemdonck, en Godelieve zeide altijd, dat gij onfeilbaar rijk zoudt worden." "En waarom schreef Godelieve dan niet eens om tijding van ons te hebben?" De vrouw wachtte een oogenblik en zuchtte dan: "Wij arme, gemeene fabriekwerkers? En toch, ik heb dikwijls Godelieve aangeraden u te schrijven; maar het verschrikte haar; er was te veel verschil tusschen uwe ouders en ons; zij dorst niet schrijven." "Ga voort, vrouw, ik zal u niet meer onderbreken," zeide de jongeling. "Ach, onze geschiedenis is kort, mijnheer," hernam bazin Wildenslag. "Mijn man en mijne zonen leidden een zorgeloos leven. Zij bleven dikwij
PREV.   NEXT  
|<   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111   112   113   114  
>>  



Top keywords:

Godelieve

 

mijnheer

 

hebben

 

worden

 

fabriek

 

waarom

 
schrijven
 

zonder

 

brieven

 

getrouwd


Wildenslag

 

verdriet

 
menschen
 

betrekking

 

achtergehouden

 

schreven

 

andere

 
Daarvan
 
geantwoord
 

ontvangen


antwoord

 
slechts
 

vernietigd

 
mogelijk
 
meende
 

ontving

 

misschien

 

tijding

 
onderbreken
 

jongeling


ouders

 

verschrikte

 

verschil

 

tusschen

 

geschiedenis

 

bleven

 

dikwij

 

zorgeloos

 

leidden

 
hernam

aangeraden

 
dikwijls
 

geworden

 

Raemdonck

 
altijd
 

wisten

 

kameraad

 

onfeilbaar

 
zuchtte
 

gemeene